Eibarko euskara hiztegia
seguru
1.
adlag.
(
TE).
Seguro,-a,
seguramente,
según parece.
Daukan guztiakin be ez da seguru, ez dalako ezer ziurrik mundu honetan. / No está seguro con todo lo que tiene, porque nada es cierto en este mundo. /
--Zer dala-ta asmau heban gizur hori? Heure beranduko etorreria tapatziarren seguru. (Zirik 28).
Ik.
seguramente.
2.
izond.
(
TE).
Seguro,-a,
diestro,-a,
que no falla.
Bihargin segurua eta azkarra. / Trabajador diestro y de rendimiento.
seguru egon.
da
esap.
(
OEH).
Estar seguro,
tener certeza.
--Baiña seguru hago hemen galdu jana? --Egixa esan, galdu, han handikaldian galdu jatak. (Zirik 54).
/
Eta seguru nago [...] ezingo leukiala kerizatu. (Ibilt 477).
1.
da
esap.
(
OEH).
Estar seguro,
fiarse,
confiar.
Bere zintzotasunagaz seguru zan partetik. (Ibilt 479).
2.
da
esap.
(
OEH).
Es seguro que.
Leihotik ainduko balitzaz, seguru zan behia jota hazurrak apurtzia. (Ibilt 461).
seguru izan.
da
esap.
(
OEH).
Estar seguro,
fiarse,
confiar.
Bere zintzotasunagaz seguru zan partetik. (Ibilt 479).
seguru izan.
da
esap.
(
OEH).
Es seguro que.
Leihotik ainduko balitzaz, seguru zan behia jota hazurrak apurtzia. (Ibilt 461).